CHOPIN INACZEJ (2010)

choreografia: Krystyna Mazurówna
kostiumy i oprawa scenograficzna:  Studio B3
muzyka: Fryderyk Chopin i Kasper T. Toeplitz
fortepian: Ernestyna Bluteau,  elektronika: Kasper T. Toeplitz
tańczą: Agnieszka Błacha, Katarzyna Kulmińska, Anna Marek, Mikołaj Dolata, Paweł Malicki, Daniel Stryjecki
czas trwania: 30 minut








Tak jak w obecnej dobie muzyka, której słuchamy nie jest taka sama ,  jak w czasach Chopina,  począwszy od współczesnego brzmienia fortepianu, który ma niewiele wspólnego z instrumentem, na którym on komponował, tak i taniec wyszedł ze sztywnych kanonów ubiegłej epoki. Zmiany te dotyczą również stosunków międzyludzkich, sposobu komunikacji, ekspresji i wyrażania emocji. W spektaklu „Chopin inaczej” nie neguję tradycyjnych wartości, moim celem jest wyjście poza kanoniczny kształt muzyki i tańca,
odczytanie i przekształcenie twórczości Chopina w sposób aktualny, z zastosowaniem współczesnych form ruchu i  techniki elektronicznej, przy równoczesnym zachowaniu fortepianowej kompozycji jego preludiów i nokturnów.
                                                                            K.M.

Krystyna Mazurówna – tancerka, choreograf a od kilkunastu lat także dziennikarka, od 1968 roku mieszka w Paryżu.
Legendarna postać warszawskiej i paryskiej bohemy, swoją karierę zawodową rozpoczęła w latach sześćdziesiątych w balecie Opery Warszawskiej, gdzie tańczyła m.in. z Witoldem Grucą i Stanisławem Szymańskim. Do historii polskiego tańca przeszły jej duety z Gerardem Wilkiem, późniejszym solistą „Baletu XX Wieku” Maurice’a Bejarta.
W czasach, kiedy taniec współczesny wykonywano w Polsce raczej instynktownie niż metodycznie, Krystyna Mazurówna, wykorzystując wiedzę i umiejętności zdobyte podczas stypendium w Paryżu, wprowadziła w duecie z Wilkiem taniec jazzowy na sceny teatralne, estradowe i na ekrany telewizyjne.
W 1967 roku założyła własny zespół  „Fantom”, prekursorski na polskiej scenie tańca współczesnego i jazzowego.  Zmuszona szantażem ówczesnych  władz do opuszczenia kraju, wyjechała do Paryża, gdzie  tańczyła jako solistka w spektaklu Josephiny Baker a potem także jako solistka w „Casino de Paris”.
 Pracowała jako choreograf w teatrze „Elysees Montmartre” i w innych teatrach i kabaretach francuskich. Założyła  swój zespół „Ballet Mazurowna”, z którym przez długie lata występowała w Paryżu i w całej Francji. Od dwudziestu lat zajmuje się pracą dziennikarską, pisze regularnie co tydzień w nowojorskim „Kurierze Plus”, drukowano ją też w Polsce w „Urodzie”, „Sukcesie”, „Pani”, „National Geographic”, „Modzie Top”, „On”, „M-jak mieszkanie”,  „Fashion”, „Twoim Stylu” i innych.
Wkrótce w Warszawie wyjdzie jej książka autobiograficzna „Tańczę, walczę, nie odpuszczam czyli Burzliwe życie tancerki – grafomanki”, a niedługo potem następna książka „Zza kulis baletu”.